Open brief Dick Schouw

Open brief van Dick Schouw, secretaris provinciale afdeling N.Brabant, 50PLUS veteraan
‘s Hertogenbosch,  juli 2020

 De 50PLUS factor die ons bindt
De partij 50PLUS staat momenteel op een belangrijk kruispunt van wegen die naar verschillende toekomsten leiden. Als actief lid van het eerste uur van de partij wil ik wat kanttekeningen plaatsen bij de situatie waarin we ons nu bevinden.

Allereerst is het denk ik belangrijk te bedenken wat ons bindt. Wat of wie is 50PLUS? In de verschillende vergaderingen die dit punt aanstipten werd me steeds duidelijker dat het eigenlijk niet gaat om de standpunten van de partij die de leden binden – het is veel meer een gemeenschappelijke noemer die veel met onze leeftijd te maken heeft.

1)Een sterke behoefte aan rechtvaardigheid is wat ons bindt. En dat gevoel zit heel diep. Het maakt ons al snel tot kruisvaarders als onrecht de kop opsteekt.

2)Verder vindt men familie en nageslacht uitermate belangrijk. Dat uit zich ook in onze standpunten. Niet voor niets komen jongeren massaal uit bij 50PLUS als ze de kieswijzer invullen. Het toekomstig welzijn van onze kinderen is een van onze belangrijke drijfveren.

Met name het eerste punt brengt ons als partij regelmatig in de problemen, want het leidt tot tegenstellingen met navenante acties. Dat gevoel dat men onrecht niet goed verdragen kan zie je steeds weer terug en leidt tot enerzijds een vlucht in gedetailleerde regelgeving (ieder HB gaat weer aan de statuten en HHR schaven alsof dat een oplossing voor problemen is) en eindeloze discussie en gezever op ALV’s als het gaat om de toepassing van die regels. Anderzijds leidt dit ook tot een ongenuanceerd afzetten tegen onrechtvaardigheden die plaatsvinden binnen de partij.

Het eerste maken we zo’n beetje op iedere ALV mee en het van het tweede zijn een paar schrijnende gevallen te noemen. Ernstigste schending van ons gemeenschappelijk gevoel voor rechtvaardigheid vond wel plaatst op 10
december 2016
in Hilversum. In een ALV waar toen de lijst voor de TK moest worden vastgesteld werden de rechten van kandidaten om een hogere plaats op de lijst te bemachtigen in één keer aan de kant geschoven door een Motie van orde van Harry Lamberts (Friesland) die eventjes bepaalde dat de hele lijst maar moest worden goedgekeurd zoals die voorgeschoteld was. Los van het feit of dit al of niet juridisch kon, werd met name het rechtsgevoel van die kandidaten tot op de ziel aangetast. Met name ook omdat Jan Nagel iedereen in de opmaat naar die vergadering toe bezworen had dat “op de ALV iedereen het recht heeft een hogere plek op de lijst te krijgen via een stemming”. Niet dus.

Het feit dat een groot aantal kersverse nieuwe leden (via dispensaties) op die lijst op verkiesbare plaatsen stonden maakte het er ook niet beter op. Destijds liep uit pure frustratie over zoveel samengebald onrecht een grote groep (tientallen leden) boos de zaal uit en dat werd breed uitgemeten in de pers. De bloedende wond die dat TK-lijstje heeft aangericht is zo verschrikkelijk diep dat deze nog steeds niet geheeld is.

 Recente gebeurtenissen
De angst voor herhaling van wat op 10 december 2016 gebeurde, heeft geleid tot een aantal gebeurtenissen, die uiteindelijk het opstappen van de voorzitter en onze politiek leider tot gevolg hadden. Immers de kat werd de bel aangebonden door een beperkt groepje voorzitters die in april van dit jaar opnieuw het doemspook van een voorgekookt TK-lijstje zagen opdoemen. Een dreigende brief werd verstuurd naar de voorzitter en de rest is inmiddels geschiedenis.

Het resultaat van die actie is, dat we in de laatste I&O peiling op 0,5% uitkomen oftewel 0 zetels. Ligt dat nu aan die paar rebellerende voorzitters, die deze brief destijds gestuurd hebben? Zijn zij de schuldigen van alle malaise? Voor een groot deel wel, want zij gingen hun boekje te buiten. Maar de oorzaak ligt vooral ook in het onrecht dat in het verleden ontstaan is en dat leidt al snel tot overreactie.

Onrecht en rechtvaardigheid
Die hang naar rechtvaardigheid bij onze leden is enorm – veel groter dan u en ik kunnen bevroeden. Het is de voornaamste motor en factor die ons allen bindt en vormt in feite het fundament van de partij, haar beginselen en standpunten. “Oh ja”, denkt u dan – “dat lijkt me kras!”.  Maar denk er maar eens verder over na.

Pensioenen niet indexeren of korten? Onrechtvaardig!

Leeftijdsdiscriminatie? Onrechtvaardig!  –

Sluiten van verzorgingshuizen? Onrechtvaardig!

Ons partijprogramma vindt zijn oorsprong grotendeels in het aanpakken van dat wat wij als onrechtvaardig ervaren.

We kunnen veel verdragen als leden. Slechte beslissingen kunnen we mee leven. Tegenvallers – kunnen we overwinnen. En of we mensen die gekozen worden wel of niet sympathiek vinden doet er niet toe als de procedure maar eerlijk verlopen is. Maar oh wee, als zaken NIET eerlijk verlopen – dan is Leiden in last en ontstaan er al snel ruzies en gedoe. Dat we als “ruziepartij” te boek staan heeft volgens mij dus alles met dat sterke gevoel dat men onrecht niet verdragen kan te maken. Het harnas komt dan uit de kast en het kruisvaardergevoel maakt ons tot “strijders” die op oorlogspad gaan.

Wat kunnen we eraan doen?
Laten we als partij wat meer stil staan bij dat gevoel van rechtvaardigheid dat zo vaak binnen onze partij met voeten getreden wordt. Op het moment dat we weten wat ons bindt en ons drijft kunnen we dat in goede banen leiden en zorgen dat het niet ontspoort.

Willen we 50PLUS een toekomst zonder intern gedoe geven, dan zal als eerste het bestuur dat gevoel van rechtvaardigheid zonder aanziens des persoons niet alleen moeten uitstralen, maar vooral ook moeten waarmaken.

Wat dat betreft is terug naar het verleden geen oplossing. We zullen baanbrekende keuzes moeten maken om afstand te nemen van een troebel verleden en de weg naar een rechtvaardigere toekomst te kunnen bewandelen.

Ik wens iedereen veel wijsheid toe bij het maken van hun keuzes a.s. zaterdag.

“Toute nation a le gouvernement qu’elle mérite”

Dick Schouw